هماچوری یا وجود خون در ادرار ، علل ، تشخیص و درمان آن چیست ؟

علل وجود خون در ادرار

کشف خون در ادرار که به عنوان هماچوری شناخته می شود، می تواند بسیار ناراحت کننده باشد. اگر این اتفاق برای شما رخ دهد، ممکن است نتیجه یک بیماری مزمن یا یک عفونت حاد باشد که هر دوی آنها نیاز به توجه پزشکی دارند.هر خون موجود در ادرار در نهایت به دستگاه ادراری مرتبط خواهد شد.

این سیستم شامل کلیه ها، حالب ها (لوله های نازک که ادرار را به مثانه حمل می کنند)، مثانه و مجرای ادرار (لوله ای که ادرار را از مثانه خارج می کند) است.

ظاهر ادرار

هماچوری ممکن است دارای رنگ صورتی، قرمز، نارنجی یا بژ باشد و حتی ممکن است حاوی لخته هایی باشد که می توانید با چشم غیر مسلح ببینید.

ما تمایل داریم این شرایط را در یکی از دو روش زیر توصیف کنیم:

  • هماچوری آشکار که در آن شما به صورت فیزیکی خون را در ادرار مشاهده می کنید.
  • میکروهماچوری یا هماچوری میکروسکوپیک که تنها با آزمایش ادرار و با استفاده از میکروسکوپ شناسایی می شود.

در حالی که هماچوری آشکار و میکرو هماچوری ممکن است مشابه باشند، تفاوت های مهمی نیز وجود دارد.
هماچوری میکروسکوپی می تواند از هر جایی در دستگاه ادراری، از کلیه ها شروع شود و به مجرای ادرار پایان یابد.
در عین حال، هماچوری آشکار نشانه مشکل در سیستم ادراری تحتانی (مثانه و مجرای ادراری) است و نباید به آن بی اهمیت بود.

هماچوری آشکار و هماچوری میکروسکوپیک

مهم است که توجه داشته باشید که تغییر رنگ همیشه به دلیل خون نیست.
خوردن غذاهای خاص، مانند چغندر یا ریواس ، می تواند ادرار را به رنگ صورتی به رنگ قرمز نشان دهد.
برخی از داروها نیز اثر مشابهی دارند.

از سوی دیگر، اگر ادرار شما یک رنگ قهوه ای تیره (که ما اغلب آن را به عنوان “کوکا کولا رنگ” می نامیم ) داشته باشد ، ممکن است نشانه ای از یک مشکل حاد کبدی، مانند تورم کبد باشد.

علل و درمان وجود خون در ادرار

هماچوری یک علامت رایج اتفاق افتاده در تقریبا یک سوم همه افراد در طی دوره زندگی آنهاست.
وجود خون در ادرار برای یک بار ممکن است به یک وضعیت خفیف مانند تروما مرتبط باشد، در حالی که هماچوری مداوم یا مکرر نشانه ای از یک بیماری جدی تر پزشکی می باشد .

ابتلا به سرطان‌ها، وجود سنگ‌ در بدن، عفونت‌های باکتریایی و ویروسی، التهابات غیراختصاصی کلیه، دارو و بزرگ شدن خوش خیم پروستات. می توانند از عوامل متعدد بروز خون در ادرار باشند.
در مواردی نیز علت کشف نمی‌شود که معمولا این موارد خطرناک نیست.
گر هیچ علتی برای هماچوری پیدا نشود، ادرار باید به صورت سالانه کنترل گردد تا اطمینان حاصل شود که هیچ تغییراتی رخ نداده است.
البته اگر هماچوری آشکار عود کرد، ارزیابی دوباره ممکن است ضروری باشد و باید با پزشک مشورت کرد.
گاهی اوقات نیز ورزش علت وجود خون در ادرار است .

در میان علل احتمالی هماچوری:

  • سنگ کلیه و مثانه – سنگ های کلیه اغلب بزرگ و ناهموار هستند و می توانند باعث آسیب شوند، زیرا آنها از حفره ها، مثانه و مجرای ادرار عبور می کنند.
  • عفونت دستگاه ادراری می تواند در هر جایی از کلیه ها به مجرای ادرار توسعه یابد. خونریزی معمولا نتیجه عفونت طولانی مدت و بدون درمان است. علاوه بر تغییر رنگ، ادرار ممکن است دارای بوی ناخوشایند باشد.
  • سيستيت بينابينی موقعیتی است که هنگام ادرار كردن می تواند درد و خونریزی ایجاد كند.
  • بیماری های کلیوی، شامل حاد و مزمن، می تواند منجر به خونریزی ادراری شود. افراد مبتلا به دیابت به خصوص در معرض مشکلات کلیوی هستند.
  • هیپرپلازی خوش خیم پروستات (پروستات بزرگ شده) همچنین می تواند باعث خونریزی در مردان بالای ۵۰ سال گردد .
  • سرطان مثانه و کلیه علل احتمال کمتری برای هماچوری است، اما خونریزی با تشخیص تومور بدخیم شایع است. سرطان پروستات همچنین می تواند باعث خونریزی در مجاری ادراری مجاور شود.
  • داروهایی که خون را رقیق می کند، از جمله آسپیرین و هپارین، می تواند باعث ایجاد هماچوری شود.
  • عفونت های منتقله جنسی با ساختار زخم های باز نیز ممکن است از دلایل ممکن باشد .
  • آسیب به هر بخش از دستگاه ادراری می تواند خون را در ادرار ایجاد کند. آسیب های ورزشی و حوادث رانندگی، منابع رایج این صدمات هستند.
  • هماچوری ناشی از ورزش های سنگین مثل دو و میدانی ، علت نسبتا شایع هماچوری میکروسکوپی است که برای مثال می‌تواند به عروق خونی کوچک پا صدمه بزند و به این حالت مارچ هماچوری گفته می‌شود.
  • گلومرونفریت (التهاب رگ های خونی کلیه)
  • بیماری های خونی نظیر هموفیلی می توانند باعث ورود خون به ادرار شوند.

مهم است که به یاد داشته باشید که هماچوری یک علامت است و نه یک بیماری.
درمان بایستی بر روی برطرف سازی مشکل اصلی که باعث وقوع خون در ادرار گشته است متمرکز گردد .
مشکل که با موفقیت درمان می شود، خونریزی نیز معمولا متوقف می شود.

 

تشخیص وجود خون در ادرار

تشخیص وجود خون در ادرار

اگر خون در ادرارتان باشد، پزشک معمولا به شما درخواست آزمایش نمونه ای از ادرار را می دهد .
یک بررسی ادرار کامل نه تنها به دنبال گلبول های قرمز بلکه برای پروتئین، گلوکز و یا هر گونه علائم عفونت است.
وجود پروتئین اضافی (پروتئینوری) در ادرار ممکن است در جهت نقص کلیه به ما اشاره کند.

آزمایش های اضافی برای تشخیص علت دقیق خونریزی دستور داده می شوند که شامل:

  • عملکرد کلیه را می توان با استفاده از آزمایش های خون کراتین (CR) و نیتروژن اوره خون (BUN) و دیگر چیزها ارزیابی نمود .
  • تست های تصویربرداری ممکن است شامل سونوگرافی، توموگرافی کامپیوتری (CT) یا رزونانس تصویربرداری مغناطیسی (MRI) باشد.
  • سیستوسکوپی به صورت بصری با استفاده از یک کاتتر انعطاف پذیر مجهز به یک دوربین که از طریق مجرای ادرار وارد می شود، مثانه را مورد بررسی قرار میدهد.
  • برای ارزیابی هر گونه یافته های مشکوک در کلیه ها یا مثانه شما ممکن است از بیوپسی استفاده شود.

کلام آخر

اگر خون را در ادرار خود مشاهده کردید ، با پزشک خود ملاقات کنید تا آزمایشهای لازم انجام شود.
ممکن است دلایل مختلفی برای وجود خون در ادرار وجود داشته باشد، بنابراین بدترین چیز را در نظر نگیرید.
بسیاری از علایم به راحتی درمان می شوند.

اگر پزشک شما فکر کند مشکل این است که علت یک بیماری مزمن است، او ممکن است شما را به یک متخصص، مانند یک متخصص ارولوژی ، برای تحقیقات بیشتر مراجعه دهد.

با این حال، اگر خونریزی و درد همراه با هماچوری باشد، در اسرع وقت به مراقبت های پزشکی اهمیت دهید .
در نهایت، این ممکن است تنها یک عفونت ساده باشد، اما همچنین می تواند نشانه ای از بیماری جدی تر باشد که نیاز به درمان اضطراری دارد.

استنت حالبی که به دلیل عدم مراجعه بیمار در حالب بیمار باقی مانده بود بعد از ۲سال با موفقیت خارج شد

استنت حالبی که به دلیل عدم مراجعه بیمار در حالب بیمارباقی مانده بود بعد از 2سال با موفقیت خارج شد

طی مصاحبه ای با دکتر علی اکبر کرمی ،متخصص ارولوژی :
بیماری که به دلیل سهل انگاری برای خروج استنت بعد از یک ماه از استنت گذاری مراجعه نکرده بود و کاملا رسوبات املاح وسنگ روی استنت را پوشانده بود ،بعد از ۲سال  تحت عمل جراحی قرار گرفت که طی عمل جراحی بدون آسیب به حالبها اقدام به خارج کردن استنت گردید.

دکتر کرمی  در ادامه مصاحبه افزود :
این استنت یا همان فنر  در مواقعی که تنگی در حالب وجود داشته باشد وامکان ورود بیشتر دستگاه وجود نداشته باشد و یا در مواقعی که سنگ خرد می شود برای دفع راحتتر شن ریزه ها در حالب گذاشته می شود که بعد از گذشت یک ماه باید خارج شود .

متاسفانه بعضی از بیماران ، توصیه های پزشک وهمکاران برای بعد از ترخیص را جدی نمی گیرند ودر مراجعه بعدی به پزشک یا مصرف دارو بی مبالاتی می کنند که اتفاقاتی این چنینی باعث ایجاد مشکلات برگشت ناپذیری می شود .

وی در ادامه توضیح داد در این شرایط خارج کردن فنر بسیار مشکل است چون همانطور که در عکس دیده می شود رسوبات کاملا روی فنر را می گیرند واحتمال آسیب به حالب زیاد می شود .

چه هنگام باید به یک اورولوژیست مراجعه نمود؟

چه هنگام باید به یک اورولوژیست مراجعه نمود؟

هنگام بروز علایم زیر باید به اورولوژیست مراجعه شود:

نازایی زنان – علل و راه های پیشگیری

نازایی زنان - علل و راه های پیشگیری

استرس و نازایی

نازایی به‌علت بار خانوادگی و اجتماعی و روحی و روانی به‌ویژه در جامعه‌ی سنتی ما می‌تواند مشکل‌آفرین باشد
و نشان داده‌اند ورود به مراکز ناباروری باعث افزایش سطح استرس و سطوح  و این خود باعث نازایی یا تشدید آن می‌شود.

بنابراین توجه به حالت روحی و روانی و ارزیابی آن در مرد نابارور از همان ابتدا، ضرورت تام دارد به‌طوری که از هر ۱۰ نفر حداقل در یک مورد مساله‌ی روانی نقش کلیدی دارد.
در امتداد این استرس، فرد می‌تواند دچار ناتوانی جنسی و سر آخر افسردگی و دپرسیون ‌گردد.
در این‌جاست که به‌محض تشخیص آن باید از هرگونه اقدام درمانی یا تشخیصی نازایی اجتناب کرد و بیمار را نزد روانپزشک ارجاع داد.

جالب است بدانیم مطالعات نشان داده‌اند در افرادی که قرار بود اعدام شوند و حکم اعدام آن‌ها به‌عللی لغو و تبرئه شده بودند، در اثر این استرس شدید اسپرماتوژنزیس فرد کاملاً مختل شده و از بین رفته بود  که به‌تدریج بعد از چند ماه به حالت طبیعی برگشت .

استرس با مکانیسم  خاص خود باعث آسیب اسپرم و ناباروری می‌شود و خود ناباروری نیز باعث فشارهای روانی و استرس بیشتر به‌ویژه در زن‌ها می‌گردد و ۶۰% آن‌ها دچار اضطراب و یک‌چهارم دچار افسردگی می‌شوند.

این ضرب‌المثل انگلیسی را فراموش نکنیم: که پشت هر مدرک لیسانس یک زخم معده خوابیده است.

برای پیشگیری و راه‌های کنترل استرس موارد زیر را فراموش نکنیم:

  • نوشیدن یک لیوان شیر خنک به‌همراه ۲ تا ۳ عدد خرما
  •  جویدن آدامس
  •  خندیدن، زیرا یک دقیقه خنده باعث آرامش و کاهش فشار روانی به‌مدت ۴۵ دقیقه می‌شود
  • تنفس عمیق و بازدم آرام، ورزش‌های سبک و نرم، بستن چشم‌ها و فکر کردن به موقعیت‌های زیبا و آرامش‌دهنده و بالاتر از همه‌ی این‌ها یاد خدا بودن و اعتقادات قوی مذهبی داشتن است (الا بذکر الله تطمئن القلوب).

بررسی‌های یکی از ۱۰ دانشگاه برتر آمریکا نشان می‌دهد که داشتن اعتقادات مذهبی و شرکت در جلسات مذهبی باعث ارتقای سلامت و کاهش مدت بستری بیماران و بهبود سریع‌تر زخم‌ها و شیوع کمتر بستری می‌گردد.

چاقی و نازایی

قویاً ثابت شده است که افراد چاق کمتر پدر و صاحب فرزند می‌شوند! چرا؟

زیرا چاقی به‌علت اختلال در بستر خونرسانی (ناشی از اختلال در نیتریک اکساید) و ایجاد رادیکال‌های آزاد اکسیژن (ROS) و اختلال در محور هورمونی به‌صورت Relative hypogonadotropic hypogonadism باعث اختلال در اسپرماتوژنزیس و نازایی می‌گردد.

نشان داده‌اند افراد چاقی که شاخص توده‌ی بدنی (BMI) آن‌ها بالای ۳۱ (در مقابل ۲۸) و ضخامت پوست آن‌ها بالای mm 34 (در مقابل mm 25) است شانس کمتری برای پدر شدن دارند.

سبک زندگی و نازایی Life Style

امروزه برای درمان نازایی اصلاح سبک زندگی  به‌صورت موارد زیر توصیه می‌شود:

  • از مصرف سیگار، ماری‌جوانا و داروهای تفریحی
  • لباس‌های زیر تنگ
  • تمرین‌های شدید ورزشی
  • استرس زیاد
  • چاقی
  • استفاده‌ی طولانی‌مدت از لپ‌تاپ باید تا حد امکان اجتناب کرد

رژیم غذایی در نازایی

این‌که چه غذایی باید خورد سوالی است که بیماران موقع برخاستن از صندلی اتاق پزشک می‌پرسند.
پاسخ:

  • مایعات به‌اندازه‌ی کافی بخورند.
  • گهگاهی روزه داری را فراموش نکنند (Fasting)

این دو حالت فوق موجب برداشت مواد سمی بدن به‌ویژه اسیدهای چربی‌های اشباع‌شده و تنفس بهتر سلولی می‌شود!
و بر این اساس مصرف بهتر اکسیژن تازه (صبحگاهی) و یوگا را فراموش نکنید!

مصرف غذاهای غنی از آنتی‌اکسیدان‌ها (آب انار و زعفران) و  مرکبات , سلنیم و روی (گوجه فرنگی و تخم کدو) و ویتامین c اکیداً توصیه می‌شود .

برای داشتن مثانه سالم چه باید کرد؟

برای داشتن مثانه سالم چه باید کرد؟

چه زمانی به دستشویی می‌روید؟
وقتی از خانه خارج می‌شوید از خودتان می‌پرسید:
“حالا به دستشویی بروم یا اینکه وقتی به مقصد رسیدم؟”

اینها سوالاتی است که ممکن است خیلی روزها شما هم با آنها سروکار پیدا کنید، اما بهترین پاسخ این سوال چیست؟
دکتر الیزابت فارل، متخصص زنان و عضو مرکز پژوهش سلامت زنان در جین هیل در این مورد می‌گوید:
“خیلی مهم است که بگذارید مثانه شما عملکرد طبیعی خودش را داشته باشد.”

شما زمانی باید به دستشویی بروید که مثانه‌تان به شما علامت داده باشد.
شاید فکر کنید مراجعه پیاپی به دستشویی و خالی کردن مثانه به دفعات زیاد باعث بهبود عملکرد کلیه‌ها و مثانه‌ شما می‌شود.
اما دکتر فارل می‌گوید این تفکر که تفکر بسیاری از مردم جامعه است، درست نیست:
“اگر به کرات و به فواصل کوتاه دستشویی بروید و ادرار کنید یعنی نگذارید که مثانه‌تان پر شود، درنهایت اینگونه خواهد شد که با پرشدن اندک مثانه نیاز به مراجعه به دستشویی را حس خواهید کرد.”

هم کودکان، هم تازه مادرها ، برای داشتن مثانه سالم توجه کنند :

در مجموع باید بدانید فقط وقتی باید به دستشویی بروید که کاملا نیاز به آن را حس می‌کنید.
دکتر فارل می‌گوید که این موضوع و این قانون در مورد زنان تازه مادر شده و کودکان هم صادق است.

این پزشک می‌گوید: «والدین معمولا به کودکانی که تازه مشغول فراگیری تنها به دستشویی رفتن هستند می‌گویند که قبل از ‌آنکه احساس ضرورت کنند به دستشویی بروند، اما این کار اشتباه است زیرا باعث می‌شود کودکان بارها بی‌دلیل به دستشویی بروند و حتی گاه مثانه ‌آنها حالت معمول عملکرد خود را از دست بدهد.

در مورد زنان تازه مادر شده باید گفت که آنها هم تنها وقتی مثانه‌شان پر است باید برای ادرار کردن اقدام کنند، اینگونه آنها عضلات مثانه و عضلات کف لگن خود را تمرین می‌دهند و کنترل مناسبی روی این عضلات پیدا می‌کنند.»

زنان تنها پس از آنکه مثانه‌شان پر شد باید به دستشویی بروند، اصلا به این معنا نیست که باید صبر کنند تا مثانه‌شان حتی بیشتر از حدمعمول پر شود، در واقع این رفتار به مثانه ضرر می‌رساند.
اینکه حتی بعد از علامت دادن مثانه ادرار را تخلیه نکنیم و همه‌چیز را به لحظه آخر واگذار کنیم باعث می‌شود مثانه خاصیت اتساع و قدرت عضلانی و توان انقباضی مناسب خود را از دست بدهد .
درچنین وضعیتی احتمال ابتلای مثانه به عفونت و احتمال بروز عفونت‌های دستگاه تناسلی هم بالا می‌رود.
ا‌گر این رفتار ادامه پیدا کند ممکن است فرد دچار بی‌اختیاری ادراری شود یا اینکه تخلیه مثانه او به طور کامل به زمان بسیار بیشتری از حد معمول نیاز داشته باشد.»

این موقع حتما به دستشویی بروید

یکی از تذکرات دکتر فارل برای خانم‌های متاهل این است:

“زنان حتما بعد از نزدیکی با همسران خود باید ادرار کنند زیرا این کار احتمال ابتلا به عفونت‌های دستگاه تناسلی را کاهش می‌دهد.”

اینجا دیگر بحث پر شدن مثانه نیست، مسئله این است که ادرار کردن پس از ارتباط زناشویی باعث می‌شود مثانه خالی شود و تمام باکتری‌هایی که در مجرای ادراری و اورترای این زنان جمع شده است شسته شود و درنتیجه احتمال بالا رفتن آنها از دستگاه تناسلی و بروز عفونت تناسلی در زنان کاهش یابد.»

ورزش‌های نجاتبخش

یکی از نگرانی‌های معمول انسان‌ها این است که در ساعات پیش‌رو نتوانند دستشویی مناسبی پیدا کنند.
چنین تفکری می‌تواند باعث مراجعه مکرر و بی‌دلیل به دستشویی در زمانی که مثانه هنوز پر نشده شود.
درچنین وضعیتی احتمال ابتلا به بی‌اختیاری ادراری و دفع قطره‌ای ادرار هم افزایش می‌یابد.

در زنان، بیشترین موارد بی‌اختیاری ادراری، ناشی از روند طبیعی پیر شدن و ایجاد مشکل در عملکرد اعضای مختلف دستگاه دفع ادرار است، اما در زنان باردار و تازه مادر شده‌ هم موارد زیادی از بی‌اختیاری نسبی تا کامل ادراری دیده می‌شود.
پزشکان متخصص زنان و اورولوژی معتقدند که برای زنان مسن مبتلا به بی‌اختیاری، بهترین عمل تمرین دادن عضلات کف لگن و انجام ورزش‌های خاص برای افزایش کنترل روی عملکرد مثانه است.

درمورد زنان باردار و تازه مادر شده هم این ورزش‌ها به همراه زمان، می‌تواند مشکل را حل کند.
دکتر کارول در مورد ورزش‌های مناسب برای کنترل مثانه می‌گوید:

“متاسفانه بسیاری از زنان بدون داشتن اطلاع کافی از این ورزش‌ها به انجام آنها اقدام می‌کنند که این می‌تواند مشکل آنها را بیشتر کند. بهترین کار این است که به یک فیزیوتراپ تعلیم‌دیده در این زمینه مراجعه کنید و تمرینات ورزشی را به طور صحیح از او یاد بگیرید و پس از انجام تمرینات زیرنظر او و مشخص شدن انجام صحیح، آنها را به‌تنهایی انجام دهید.”

۳ توصیه برای تمام سنین برای داشتن مثانه

اما برای داشتن مثانه سالم چه باید کرد؟ حتی جوانان هم بدانند که اگر می‌خواهند در آینده مثانه سالمی داشته باشند باید نکاتی را درنظر بگیرند؛

این نکات عبارتند از:

۱- هرروز حدود ۱.۵ تا ۲ لیتر آب بنوشید.

۲- مصرف نوشیدنی‌های حاوی کافئین را کاهش دهید (مثل چای، قهوه، شکلات داغ و نوشیدنی‌های انرژی‌زا)

۳- ورزش‌های مخصوص عضلات کف لگن را به طرز صحیح یاد بگیرید و آنها را گاه به گاه انجام دهید؛ حتی اگر دچار مشکل نیستید.

استنت حالبی یا دابل جی (فنر)چیست؟

استنت حالبی یا دابل جی (فنر)

استنت حالبی یا اصطلاحا دابل جی که در گفتار عامه فنر هم گفته میشود .
فنر لوله باریک، انعطاف پذیر  وبلندی به باریکی لوله داخلی خودکار است که طی عمل جراحی از طریق مجرای ادرار توسط متخصص اورولوژی در حالب گذاشته می شود که حدودا از ۳هفته تا یک ماه باید در حالب بماند وسپس طی عمل جراحی سرپایی توسط متخصص ارولوژی خارج می شود.

به علت اینکه استنت حالبی دو سر جی مانند دارد به آن دبل جی هم می گویند.
طی عمل جراحی و بوسیله دستگاه یورتروسکوپ استنت داخل حالب قرار میگیرد .
یک سر آن در ورودی کلیه یا همان لنگچه فیکس می شود وسر دیگر آن در مثانه قرار می گیرد

ستنت حالبی یا اصطلاحا دابل جی که در گفتار عامه فنر هم گفته میشود

در چه مواقعی استنت گذاشته می شود؟

۱- بیمار دچار تنگی شدید حالب باشد به طوریکه عبور دادن دستگاه یورتروسکوپ از حالب غیر ممکن شود
۲- در مواقعی که سنگ خرد می شود وخرده های سنگ باید از حالب خارج شوند استنت گذاری انجام می شود که هم حالب باز بماند ودر اثر خروج خرده های سنگ انسداد پیدا نکند وهم هنگام خروج خرده سنگها آسیب حالب ایجاد نگردد .
۳- در مواقعی که حالب دچار چسبندگی شده باشد و یا پارگی حالب در تروما ها

عوارض استنت چیست؟

۱- درد شدید در ناحیه پهلو
۲- خون ریزی در ادرار
۳- دفع شن ریزه وخرده سنگ
۴- احساس سوزش وتکرر ادرار

برای اینکه کمتر  دچار عوارض استنت شویم چه کنیم

۱- مایعات به میزان فراوان استفاده شود
۲- از انجام کار سنگین وبرداشتن بار سنگین اجتناب گردد
۳- در زمان تعیین شده جهت خروج استنت مراجعه شود
۴- بهداشت فردی رعایت شود