عملکرد تمام اعضای بدن وابسته به یکدیگر هستند و عملکرد طبیعی یک عضو حداقل به عملکرد عادی دیگران وابسته است. این وابستگی متقابل به ویژه بین قلب و کلیه ها قابل توجه است.

افراد مبتلا به بیماری قلبی باید توجه داشته باشند که ممکن است در نهایت به بیماری مزمن کلیوی گرفتار شوند .
همچنین برای افرادی که مبتلا به بیماری کلیوی هستند ابتلا به بیماری قلبی نیز رایج است.
این بدان معنی است که افرادی که با یکی از این این دو عضو مشکل دارند بایستی همراه با پزشکان خود جهت پیشگیری و اقدامات معقول برای کاهش خطر برنامه ریزی و پیگیری نمایند .

رابطه بین بیماری قلبی و بیماری کلیه

بیماری قلبی و بیماری کلیوی اغلب با یکدیگر همراه می شوند.
کارشناسان حداقل پنج راه را تعیین کرده اند که در آن بیماری قلبی و بیماری کلیوی به هم وابسته اند:

  • بیماری حاد نارسایی قلبی می تواند باعث آسیب حاد کلیه شود.
  • نارسایی مزمن قلبی اغلب منجر به بیماری مزمن کلیه می شود.
  • عملکرد نامناسب کلیه می تواند به سرعت باعث نارسایی قلبی شود.
  • بیماری مزمن کلیه منجر به شیوع بیماری عروق کرونر  و یا بیماری قلبی عروقی(CAD)، نارسایی قلبی و آریتمی های قلبی می گردد.
  • چندین مشکل پزشکی که می توانند بر سیستم های متعدد بدن نظیر دیابت یا لوپوس تأثیر داشته باشند، اغلب باعث بیماری قلب و کلیه می شوند.

بنابراين اگر قلب يا كليه ها تحت تاثير برخي از بيماري ها قرار گيرند، خطر نسبتا زيادي وجود دارد كه عضو ديگر نیز مشكلاتی را به دست بیاورد.
این رابطه کلی بین آنها بعضی اوقات به نام سندرم قلبی عروقی شناخته شده است.

شگفت آور نیست که داشتن بیماری در هر دو عضو قلب و کلیه بدتر از داشتن یک بیماری در یک عضو است.
افرادی که دارای نارسایی مزمن قلبی هستند و همچنین بیماری کلیوی دارند، در معرض خطر بالقوه مرگ و میر زودرس هستند.
در میان افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه، مشکلات قلبی عروقی در نهایت باعث مرگ تقریبا با شانس ۵۰ درصد می شود.

اگر چه راه های بسیاری که بیماری قلبی می تواند به بیماری کلیوی منجر شود، و بالعکس، هنوز درک نشده است، اما در سال های اخیر، درک ما از این رابطه به میزان قابل توجهی پیشرفت کرده است و به ما کمک کرده است تا اقدامات معقولی برای کاهش خطر یافته شود.

بیماری قلبی می تواند مشکلات کلیه را ایجاد کند

بیماری قلبی می تواند مشکلات کلیه را ایجاد کند

نارسایی قلبی یک وضعیت بالینی است که می تواند از تقریبا هر نوع بیماری قلبی حاصل شود .
راه های متعددی وجود دارد که نارسایی قلبی می تواند به بیماری کلیوی منجر شود.
مهمترین آنها عبارتند از:

افت عملکرد قلب .در نارسایی مزمن قلب، مقدار خونی که توسط قلب پمپاژ می شود، می تواند کاهش یابد.
این می تواند به کاهش حجم خون که توسط کلیه ها فیلتر می شود منجر شود، که باعث کاهش عملکرد کلیه می شود.

تغییرات نوروامورال . برای جبران کاهش قطعی خروجی قلب که اغلب در نارسایی قلبی اتفاق می افتد، تعدادی از تغییرات در سیستم عصبی سمپاتیک و در هورمون هایی که حجم نمک و آب در گردش را کنترل می کنند، یعنی در رنین- آنژیوتانسین- سیستم آلدوسترون اتفاق می افتد .

این تغییرات منجر به افزایش میزان نمک و آب می شود، که در کوتاه مدت می تواند میزان خون رسیدن به ارگان های حیاتی را بهبود بخشد.
با این حال، در بلند مدت، این تغییرات نوروامورال منجر به تورم و حتی کاهش بیشتر در خروجی قلب می شود.
بنابراین به طور مداوم، این تغییرات جریان خون را به کلیه ها کاهش می دهد و عملکرد کلیه ضعیف تر می شود .

افزایش فشار داخل رگ های کلیوی. در نارسایی قلب، کاهش کارآیی قلب باعث افزایش فشار داخل رگ ها می شود.
فشار خون بالا در ورید های کلیه (رگهای که کلیه ها را تخلیه می کند) باعث می شود که کلیه ها خون را فیلتر کنند.
باز هم، عملکرد کلیوی بدتر می شود.

در نتیجه این و دیگر مکانیزم ها، نارسایی مزمن قلبی، چندین تنش بر روی کلیه ها ایجاد می کند که از عملکرد طبیعی آنها جلوگیری می کند و در طول زمان می تواند باعث آسیب دائمی به کلیه ها شود.

چگونه بیماری کلیه باعث مشکلات قلبی می شود

از سوی دیگر، بیماری کلیوی اغلب منجر به مشکلات قلبی می شود.
این کار به دو روش عمده انجام می شود :

اول، بیماری مزمن کلیوی معمولا تولید نمک و آب می کند که می تواند فشار قلبی قابل توجهی را در قلب ایجاد کند.
اگر میزان بیماری قلبی پایین وجود داشته باشد، خواه این بیماری CAD است و یا بیماری دریچه قلب و یا بیماری مزمن عضله قلب باشد این باعث افزایش در حجم مایع بدن می گردد که می تواند عملکرد قلبی را کاهش دهد و منجر به نارسایی قلبی شود.

دوم، بیماری مزمن کلیه یکی از عوامل خطر اصلی برای توسعه CAD است .
افرادی که مبتلا به بیماری مزمن کلیه هستند و همچنین مبتلا به CAD هستند علائم بدتری نسبت به افراد مبتلا به CAD بدون بیماری کلیوی دارند.

بیماری مزمن کلیه اغلب منتج به CAD می گردد

دو دلیل وجود دارد که افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیوی دارای خطر بالای ابتلا به CAD هستند.

طی یک مطالعه و بررسی مشخص گردیده است که افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه در معرض خطر بالای مبتلا شدن به CAD قرار دارند.
عوامل افزایش  ابتلا به CAD عبارتند از سیگار کشیدن، دیابت، کلسترول بالا، فشار خون بالا، شیوه زندگی بی تحرک و سن بالاتر.

علاوه بر این، بیماری مزمن کلیه ، خود به شدت خطر CAD را افزایش می دهد .
بیماری کلیوی این مضرات را با چندین مکانیسم افزایش می دهد.
به عنوان مثال، سموم که در خون به علت عملکرد غیر طبیعی کلیه (به اصطلاح تومور اورمی) تجمع می یابند خطر ابتلا به CAD را افزایش می دهد.
سایر اختلالات خون و متابولیسم مرتبط با بیماری مزمن کلیه نیز خطر را افزایش می دهد.
این شامل متابولیسم غلظت کلسیم، آنمی، حالت التهابی مزمن (با سطوح بالای CRP)، تغذیه نامناسب و افزایش سطح پروتئین خون است.

با این وجود، عواملی از جمله اختلال عملکرد اندوتلیال تعمیم یافته، یک بیماری مرتبط با CAD و سایر شرایط قلب و عروق از جمله فشار خون بالا، اختلال عملکرد دیاستولیک و سندرم X قلبی باعث افزایش احتمال ابتلا به CAD است.

چگونه از بیماری در کلیه و قلب جلوگیری نماییم ؟

از آنجایی که بیماری های قلبی و کلیوی اغلب با هم روبرو می شوند، هر کسی که با یکی از این ارگانهای بدن مشکل داشته باشد، باید با پزشک خود برای جلوگیری از بیماری مشورت نماید .

بیماری قلبی. اگر تشخیص بیماری قلبی دارید، بهترین راه برای جلوگیری از ایجاد بیماری کلیوی این است که مطمئن شوید که درمان  کامل و مناسب برای بیماری قلبی دریافت می کنید.
این بدان معنی است که نه تنها تمام درمان هایی که برای بیماری قلب نیاز دارید (از جمله بیماری CAD، بیماری دریچه قلبی، بیماری مزمن عضله قلب ، یا هر گونه بیماری دیگر)، بلکه هر کاری برای دستیابی و حفظ سلامت مطلوب سیستم قلبی عروقی خود انجام دهید .
به طور کلی این بدین معنی است که بایستی درمان فشار خون بالا، درمان دیابت و افزایش چربی ها، حفظ وزن سالم، عدم سیگار کشیدن و ورزش زیاد انجام گردد .

بیماری کلیوی. همانطور که مشاهده کردیم، بیماری کلیوی خود به عنوان یک عامل خطر عمده برای توسعه CAD شناخته می شود.
این بدان معنی است که اگر شما بیماری کلیوی دارید، کنترل تمام عوامل خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی (که ما آن را ذکر کردیم) مهم می باشد.

علاوه بر این، اکثر کارشناسان توصیه می کنند که هر کسی که مبتلا به بیماری مزمن کلیه می شود باید از یک داروی استاتین استفاده نماید و توجه جدی به آسپیرین جهت پیشگیری کند.
این اقدامات می تواند به جلوگیری از عواقب جدی CAD کمک کند.