رابطه استرس و ناباروری چیست ؟

مطالعه در ارتباط با استرس و ناباروری مهم و بحث برانگیز است. هر زمان که یک مطالعه جدید در مورد استرس و باروری منتشر می شود ، عناوینی را مشاهده خواهید کرد که دلیل اصلی عدم بارداری شما در استرس است ، حتی اگر این مطالعه نشان نداده باشد که استرس باعث ناباروری می شود.

بسیاری از زوج هایی که چالش های باروری را تجربه می کنند نگران استرس هستند. ناباروری خود باعث پریشانی و آشفتگی عاطفی می شود. آیا استرس ناباروری می تواند وضعیت شما را حتی بدتر کند؟ متخصصان ناباروری همچنین در مورد ارتباط استرس و باروری کنجکاو هستند. آیا وقتی علت ناباروری قابل توضیح نیست یا درمانها به دلایل نامعلومی از کار می افتند ، آیا استرس می تواند سرنخ گمشده باشد؟

پاسخ ها پیچیده است. ما هنوز به طور کامل نمی فهمیم که استرس چه تاثیری بر ناباروری دارد. به سادگی “آرامش” نمی تواند مشکلات باروری کسی را حل کند ، اما این بدان معنا نیست که استرس بی ضرر است. بهتر است بدانیم که تحقیقات در این ارتباط چه می گویند و چه چیزهایی باید در مورد این موضوع بحث برانگیز بدانید.

انواع استرس

انواع مختلفی از استرس وجود دارد و سوالات زیادی وجود دارد که از نظر چگونگی ارتباط هر نوع با باروری مطرح می شود.

  • استرس دوران کودکی : این اشاره به استرسی دارد که الزاماً اکنون اتفاق نمی افتد اما در سالهای رشد شما اتفاق افتاده است. آیا این می تواند به باروری متصل شود؟
  • استرس روزمره کوتاه مدت : اگر ماشین شما خراب شود و هفته ای باشد که تخمک گذاری می کنید ، آیا این شانس شما را در آن ماه صدمه می زند؟
  • استرس طولانی مدت یا یک سری اتفاقات استرس زا : اتومبیل شما خراب می شود ، شما یک پروژه عظیم در محل کار دارید ، مادر شما در بیمارستان است و تازه فهمیدید که نمی توانید قبض خود را پرداخت کنید. اگر زندگی شما اینگونه به نظر می رسد ، ممکن است استرس طولانی مدت را تجربه کنید. آزمایش ، تشخیص ، درمان ، سیکل های ناموفق و صورتحساب های پزشکی بالا ، همگی از قسمت های ناباروری هستند که اغلب باعث استرس طولانی مدت می شوند.
  • استرس “خوب” از سبک زندگی شما : اگر در شرایط استرس رشد کنید چه می کنید؟ ممکن است در روز خود شغلی طاقت فرسا داشته باشید ، ساعت های طولانی کار کنید و به طور مکرر درگیری داشته باشید. روزهای شما ممکن است شامل خواسته های جسمی و روانی شدید باشد. حتی اگر سبک زندگی خود را دوست دارید ، شما هنوز یک زندگی پر استرس دارید.
  • وقایع بزرگ زندگی : از جمله طلاق ، از دست دادن شغل ، مهاجرت به یک شهر یا کشور دیگر و از دست دادن شخصی که دوستش دارید ، همگی می تواند استرس زیادی ایجاد کند.
  • زندگی در شرایط استرس زا : کسانی که در فقر ، فاقد اشتغال منظم یا بدون دسترسی به غذاهای سالم و مراقبت های اولیه زندگی می کنند ، همه روزه در یک محیط استرس زا زندگی می کنند.

وقتی مطالعات می پرسند که آیا استرس باعث ناباروری می شود یا اینکه استرس زمان باردار شدن را افزایش می دهد ، مهم است که بدانیم در واقع در مورد چه نوع استرسی بحث شده است.

انواع استرس

اندازه گیری استرس

این یک جنبه پیچیده تحقیق است. هنگامی که درباره اندازه گیری میزان استرس صحبت میکنیم ، باید نحوه اندازه گیری آن را فهمید. دو روش اصلی که محققان برای ارزیابی سطح استرس تلاش می کنند و وجود دارد: با اندازه گیری مواد شیمیایی مرتبط با استرس در بزاق یا خون و یا با استفاده از ابزار اندازه گیری فشار روانی. مزایا و معایبی برای هر دو وجود دارد.

اندازه گیری استرس با مواد شیمیایی

هنگام اندازه گیری سیگنال های استرس بیوشیمیایی در بزاق یا خون ، نمی توانیم به طور قطعی بدانیم که این امر ناشی از یک زندگی پراسترس یا یک روند بیماری است. به عنوان مثال ، بگذارید بگوییم کسی با آندومتریوز تشخیص دارای استرس داده شده است. بگذارید بگوییم که نتایج آزمایش بیوشیمیایی وی برای استرس زیاد است. آیا این مواد شیمیایی استرس زیاد است زیرا او زندگی پراسترسی دارد و این سبک زندگی منجر به آندومتریوز می شود؟

یا آیا آندومتریوز باعث استرس بیولوژیکی در بدن او می شود و این منجر به افزایش سطح هورمون های استرس می شود؟ از طرف دیگر ، ممکن است علائم آندومتریوز باعث پریشانی عاطفی شود و منجر به افزایش سطح هورمون استرس در او شود؟ همانطور که مشاهده می کنید ، تعیین پاسخ به این سوالات پیچیده است.

اندازه گیری استرس با روانشناسی

مسئله ای که در آزمون های اندازه گیری روانشناسی وجود دارد این است که مردم استرس را متفاوت می بینند. این نحوه پاسخ دادن آنها به پرسش نامه های استرس را تغییر می دهد. مسئله دیگر این است که بدن افراد به استرس واکنش متفاوتی نشان می دهد. دو نفر می توانند در یک آزمون اندازه گیری فشار روانی اندازه گیری بالایی داشته باشند اما واکنش های بیولوژیکی کاملاً متفاوتی دارند.

با اندازه گیری روانشناختی ، محقق باید بر این فرض که پاسخ های پاسخ دهنده صادقانه است نیز تکیه کند. بیشتر این تست ها برای کاهش احتمال پاسخ های غیرصادقانه طراحی شده اند ، اما آزمایشات عالی نیستند.

چه زمانی استرس با اهمیت است؟

زمان در تعیین نوع استرس مهم است. به عنوان مثال ، یک مطالعه می تواند سطح استرس را قبل از شروع چرخه ، در وسط چرخه یا درست قبل از تخمک گذاری بررسی کند. این می تواند استرس را در طی انتظار دو هفته ای (زمان بین تخمک گذاری و پریود) بررسی کند و یا میانگین استرس را برای یک دوره هفتگی، ماهیانه یا حتی سالیانه بگیرد.

همه این متغیرها در نتایج نقش دارند. درک این مسئله در یک یا حتی چندین مطالعه بسیار دشوار است.

دلیل دیگر اینکه مطالعه تأثیر استرس بر بدن پیچیده است این است که دشوار است بدانید مشکل استرس چیست و مکانیسم مقابله چیست.

افراد تحت استرس برای مقابله با مشکلات مکرر به عادت های ناسالم روی می آورند. آنها ممکن است غذای ناخواسته بیشتری بخورند ، ممکن است کم یا زیاد بخوابند ، یا ممکن است اصلاً ورزش نکنند (یا زیاد ورزش نکنند). برخی ممکن است به سیگار کشیدن ، الکل یا مواد مخدر روی بیاورند.

ما می دانیم که سیگار کشیدن ، تغذیه نامناسب و نوشیدن الکل بیش از حد به باروری آسیب می رساند. اگر کسی از استرس بالایی برخوردار باشد ، قدرت باروری وی کاهش می یابد و آیا استرس باعث ایجاد مشکل می شود ؟

ارتباط بیولوژیکی استرس و ناباروری

یک توضیح بیولوژیکی وجود دارد که چرا استرس عاطفی ممکن است منجر به مسائل باروری شود. همه اینها به محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (محور HPA) برمی گردد.

هر زمان که بدن شما استرس را درک کند ، غده هیپوتالاموس در مغز شما سیگنالی به غده هیپوفیز ارسال می کند . این سیگنال نشان می دهد که شما تحت استرس هستید و به کمک نیاز دارید. هیپوفیز با ارسال سیگنال اختصاصی به غدد فوق کلیوی ، به آنها می گوید هورمون استرس کورتیزول را آزاد کنند و به این درخواست کمک واکنش نشان می دهد.

در مقادیر سالم ، کورتیزول خوب است. از جمله بسیاری از موارد ، این هورمون به تنظیم قند خون شما کمک می کند تا از طریق شرایط اضطراری انرژی داشته باشید. مشکل این است که بدن شما به طور مداوم یا برای مدت زمان طولانی با کورتیزول غرق می شود. این زمانی است که می تواند به سلامتی شما آسیب برساند.

هیپوتالاموس و هیپوفیز فقط هورمون های استرس را تنظیم نمی کنند. آنها همچنین وظیفه تنظیم سیگنالهای هورمون تولید مثل را دارند. هیپوتالاموس هورمون گنادوتروپین یا GnRH آزاد می کند. GnRH به غده هیپوفیز علامت می دهد تا هورمون محرک فولیکول (FSH) و هورمون لوتئین ساز (LH) آزاد کند. FSH و LH رشد تخمک در تخمدانها در زنان و رشد اسپرم در مردان را تحریک می کند.

اگر محور HPA درگیر مقابله با استرس باشد ، بنابراین در تئوری ، این امر می تواند نحوه تنظیم هورمون های تولید مثل را از بین ببرد یا تغییر دهد. همچنین باید در نظر بگیریم که هورمونهای استرس مانند کورتیزول چه تاثیری بر تخمکها ، سلولهای اسپرم و جنین می گذارند.

مطالعات برای یافتن ارتباطی بین استرس و ناباروری

برخی مطالعات ارتباط احتمالی بین استرس و باروری را یافته اند. مطالعه ای که در انگلستان انجام شد شامل ۲۵۰ زنی بود که در طی شش دوره سعی در بارداری طبیعی داشتند. در روز شش از هر چرخه ، آنها نمونه های بزاق را برای آزمایش سطح آلفا آمیلاز و کورتیزول ، دو هورمون مرتبط با استرس ، تهیه کردند.

در این دوره شش ماهه ، آنها همچنین از مانیتورهای تخمک گذاری استفاده کردند تا به هر زنی در این مطالعه بیشترین احتمال بارداری را بدهند و زمان را برای بارورترین روزهای خود کنترل کنند.

این مطالعه نشان داد که زنان با غلظت بالاتر آلفا آمیلاز در مقایسه با کسانی که سطح پایین تر این هورمون استرس را دارند ، باردارتر می شوند. با این حال ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که این خانمها همچنین نشان دادند زنانی که سطح بالاتری از کورتیزول (هورمون استرس دیگر) دارند بالاتر از آنهایی که سطح پایین تری دارند ، تمایل به بارداری دارند. به عبارت دیگر ، این اتصال نامشخص است.

مطالعه دیگری که در مراکز تحقیقاتی در میشیگان و تگزاس انجام شد همچنین می خواست بررسی کند که آیا هورمون های آلفا آمیلاز و کورتیزول در بزاق ممکن است با زمان باردار شدن ارتباط داشته باشد. این مطالعه شامل ۴۰۰ زنی است که سعی در بارداری دارند.

محققان دریافتند که زنان با بالاترین میزان آلفا آمیلاز ، ۲۹ درصد کاهش در باروری کلی خود دارند که بارداری طولانی تر از آنهایی است که کمترین میزان آلفا آمیلاز را دارند. این مطالعه هیچ ارتباطی بین سطح کورتیزول و زمان بارداری نشان نداد.

استرس مرتبط با مشکلات اقتصادی نیز ممکن است روی باروری تأثیر منفی بگذارد. یک مطالعه نشان داد که زنانی که با عوامل استرس زای اقتصادی – اجتماعی روبرو هستند دارای ذخایر تخمدان فقیرتر هستند. یک مطالعه جداگانه دیگر نشان داد که زنانی که نمره ACE بالاتری دارند (آنها در کودکی تجربه آسیب زای بیشتری داشتند) احتمالاً در بزرگسالی دچار ناباروری و قاعدگی نامنظم یا غایب هستند.

باروری مردان

باروری مردان نیز ممکن است تحت تأثیر استرس قرار گیرد. یک متاآنالیز از ۵۷ مطالعه مختلف ، که تقریباً ۳۰۰۰۰۰ مرد را شامل می شد ، نشان داد که استرس روانی می تواند غلظت اسپرم ، حرکت اسپرم و درصد اسپرم به شکل طبیعی را کاهش دهد. با این حال ، این مطالعه به بررسی اینكه آیا این زمان تحت تأثیر بارداری برای شریک زندگی زن آنها است ، نپرداخت.

مطالعه دیگری نشان داد که تجربه دو واقعه استرس زا در زندگی ، خطر پایین آمدن نتایج تجزیه و تحلیل اسپرم در یک مرد را زیر دستورالعمل های طبیعی تعیین شده توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) افزایش می دهد.

مطالعات دیگر نشان داده است که وقتی مردان استرس روانی را تجربه می کنند ، سطح تستوسترون کمتر است. اگرچه ، دشوار است که بدانید چه چیزی در درجه اول قرار دارد – آیا کاهش تستوسترون منجر به افزایش حساسیت به حوادث استرس زا می شود؟ یا آیا حوادث استرس زا باعث کاهش سطح تستوسترون می شود؟

مطالعات بدون ارتباط

همه تحقیقات ارتباطی بین استرس و کاهش باروری را پیدا نکرده اند. مطالعه ای که در انگلستان انجام شد تقریباً ۳۴۰ زن روزانه در طی شش ماه یا تا زمان بارداری زیر نظر بودند. برای هر چرخه ، زنان نشانگرهای استرس اندازه گیری شده داشتند.

آنها همچنین پرسشنامه هایی را برای ارزیابی میزان استرس تکمیل کردند. این مطالعه از نظر سن زنان ، سیگار کشیدن ، مقدار کافئین نوشیدن و تعداد دفعات رابطه جنسی این زوجین را کنترل می کند. این مطالعه ارتباطی بین میزان استرس ، اضطراب یا افسردگی گزارش شده با زمان بارداری پیدا نکرد.

در یک مطالعه جداگانه ، محققان بررسی کردند که آیا استرس ممکن است بر میزان موفقیت IVF تأثیر منفی بگذارد (لقاح آزمایشگاهی). این شامل بیش از ۲۰۰ زن است که اولین چرخه IVF خود را شروع می کنند. سطح استرس آنها از طریق مصاحبه و پرسشنامه ای که قبل از شروع IVF و سپس ۴، ۱۰ و ۱۸ ماه بعد استفاده شده بود ، ارزیابی شد.

زنانی که قبل از شروع درمان IVF افسرده یا مضطرب بودند ، بیشتر از زنانی که نمره بالایی از افسردگی یا اضطراب ندارند ، دچار شکست IVF می شوند. این مطالعه نشان داد که شکست IVF باعث پریشانی روانی قابل توجهی می شود ، که جای تعجب نیست.

محققان برای این مطالعه توصیه کردند که مراقبت از خود و مداخلات روانشناختی به جای تمرکز بر کاهش استرس و بهبود موفقیت در درمان ، به بیماران کمک می کند تا با شکست درمانی کنار بیایند.

شاید جذاب ترین آن یک مطالعه متاآنالیز بود که شامل ۱۴ مطالعه و کمی بیش از ۳۵۰۰ زن بود ، بررسی اینکه آیا پریشانی عاطفی با موفقیت در طی درمان های کمک باروری مانند IVF همراه است. محققان ارتباطی بین پریشانی عاطفی قبل از درمان و میزان موفقیت IVF پیدا نکردند.

محققان نتیجه گرفتند ، “یافته های این متاآنالیز باید به زنان و پزشكان اطمینان دهد كه ناراحتی عاطفی ناشی از مشكلات باروری یا سایر وقایع زندگی كه همزمان با درمان اتفاق می افتد ، احتمال باردار شدن را به خطر نمی اندازد.”

مقاله مرتبط : آیا نیاز به درمان IVF دارید؟ اگر نمی خواهید به IVF بروید گزینه های شما چه هستند؟

یافته های متناقض

مطالعاتی وجود دارد که استرس تأثیر منفی بر باروری دارد. با این حال ، مطالعاتی وجود دارد که خلاف این را گزارش می کنند.

حقیقت این است که هر دو می توانند صحیح باشند. این احتمال وجود دارد که استرس زمان بارداری را افزایش دهد ، اما این مدت زمان طولانی مدت احتمالاً یک هفته یا حداکثر ماه است. این برای ایجاد ناباروری کافی نیست ، که به عنوان عدم توانایی در بارداری پس از یک سال تلاش تعریف می شود.

چندین مطالعه دیگر نشان داده است که به ویژه موفقیت IVF به نظر نمی رسد با استرس همراه باشد. با توجه به اینکه روند IVF چقدر می تواند استرس زا باشد و از نظر عاطفی ، تجربه ناباروری را برای بسیاری از زوجین ناراحت کننده می داند ، این می تواند خبر خوبی باشد .

خودمراقبتی برای استرس

استرس باعث کاهش باروری می شود یا نه ، ما هنوز هم باید به استرس اهمیت دهیم. از طرف دیگر ، استرس و اضطراب احساس خوبی ندارد. هر کاری که بتوانیم انجام دهیم تا احساس بهتری داشته باشیم یا بهتر کنار بیاییم ارزشمند خواهد بود.

ثانیا ، حتی اگر استرس تأثیر مستقیمی بر احتمال موفقیت IVF نداشته باشد ، با احتمال ادامه درمان ارتباط دارد.

بسیاری از زوجین درمان IVF را زودرس ترک و رها می کنند. دلیل اصلی ترک : پریشانی عاطفی.

اکثر پزشکان بر این باورند که شما باید حداقل شش دوره IVF برای بهترین شانس موفقیت بارداری انجام دهید. یک مطالعه نشان داد که در کشورهایی که IVF تحت پوشش بیمه درمانی است ، میزان ترک تنها پس از یک چرخه ۴۰ درصد بود. پس از چهار دوره ، میزان ترک ۶۲ درصد بود.

هنگامی که از آنها می پرسیدند چرا انصراف می دهند ، دو دلیل اصلی استرس عاطفی و درک ضعیف است. اگر زوجین از نظر روانشناختی به اندازه کافی خوب بودند تا بتوانند برای یک یا حتی دو چرخه IVF دیگر تلاش کنند ، از نظر تئوری احتمال آنها برای تولد افزایش می یافت.

مقاله مرتبط : استرس و افسردگی زنان نابارور تاثیری بر موفقیت روش‌های کمک باروری ندارد

جمع بندی

شکی نیست که ناباروری باعث استرس می شود. اینکه آیا استرس می تواند باعث ناباروری شود یا نه جای بحث دارد. مطالعات نشان داده استرس بر روی هورمون های تولید مثل تأثیر می گذارد و ممکن است مدت زمان بارداری را افزایش دهد ، اما تاکنون هیچ کس متوجه نشده است که استرس به تنهایی می تواند باعث ناباروری شود. این که آیا تازه شروع به باردار شدن کرده اید یا در میانه درمان های باروری قرار دارید ، بدانید که “تلاش بیش از حد” منجر به مشکلات باروری نخواهد شد و استرس شما در حین بارداری مانع از ابتلا به این مشکل می شود. با این حال ، مطمئناً استرس احساس خوبی ندارد. به خوبی از خود مراقبت کنید و از دوستان و کسانی که درک می کنند حمایت کنید.