ویروس پاپیلومای انسانی چیست؟

ویروس پاپیلومای انسانی چیست؟

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یک عفونت ویروسی است که از طریق تماس پوست به پوست بین افراد منتقل می شود. بیش از ۱۰۰ نوع HPV وجود دارد که بیش از ۴۰ مورد از طریق تماس جنسی منتقل می شود و می تواند اندام تناسلی، دهان یا گلو شما را تحت تاثیر قرار دهد.

به گفته مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، HPV شایع ترین عفونت مقاربتی (STI) است.

برخی از موارد عفونت HPV تناسلی ممکن است هیچ مشکلی برای سلامتی ایجاد نکند. با این حال، برخی از انواع HPV می تواند منجر به ایجاد زگیل تناسلی و حتی سرطان دهانه رحم، مقعد و گلو شود.

علل بروز ویروس پاپیلومای انسانی

ویروسی که باعث عفونت HPV می شود از طریق تماس پوست به پوست منتقل می شود. بیشتر افراد از طریق تماس مستقیم جنسی از جمله رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی به عفونت HPV تناسلی مبتلا می شوند.

از آنجایی که HPV یک عفونت پوستی است، برای انتقال نیازی به مقاربت نیست.

بسیاری از افراد مبتلا به HPV هستند و حتی آن را نمی دانند، به این معنی که حتی اگر شریک زندگی شما هیچ علامتی نداشته باشد، همچنان می توانید به آن مبتلا شوید. همچنین ممکن است چندین نوع HPV داشته باشید.

در موارد نادر، مادر مبتلا به HPV می تواند ویروس را در حین زایمان به نوزاد خود منتقل کند. هنگامی که این اتفاق می افتد، کودک ممکن است به وضعیتی به نام پاپیلوماتوز تنفسی عودکننده مبتلا شود که در آن زگیل های مرتبط با HPV در داخل گلو یا راه های هوایی ایجاد می شود.

علائم ویروس پاپیلومای انسانی

علائم ویروس پاپیلومای انسانی

اغلب، عفونت HPV هیچ علامت قابل توجه یا مشکل سلامتی ایجاد نمی کند.

در واقع ۹۰ درصد از عفونت‌های HPV (9 از ۱۰ مورد) به خودی خود طی دو سال از بین می‌روند. با این حال، از آنجایی که ویروس در طول این مدت هنوز در بدن فرد وجود دارد، ممکن است ناآگاهانه HPV را منتقل کند.

هنگامی که ویروس به خودی خود از بین نرود، می تواند مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد کند. اینها شامل زگیل تناسلی و زگیل در گلو (معروف به پاپیلوماتوز تنفسی عود کننده) است.

HPV همچنین می تواند باعث سرطان دهانه رحم و سایر سرطان های اندام تناسلی، سر، گردن و گلو شود.

انواع HPV که باعث زگیل می شوند با انواعی که باعث سرطان می شوند متفاوت است. بنابراین، داشتن زگیل تناسلی ناشی از HPV به معنای ابتلا به سرطان نیست.

سرطان های ناشی از HPV اغلب تا زمانی که سرطان در مراحل بعدی رشد قرار نگیرد، علائمی را نشان نمی دهند. غربالگری های منظم می تواند به تشخیص زودتر مشکلات بهداشتی مرتبط با HPV کمک کند. این می تواند چشم انداز را بهبود بخشد و شانس بقا را افزایش دهد.

ویروس پاپیلومای انسانی در مردان

بسیاری از مردانی که به عفونت HPV مبتلا می شوند هیچ علامتی ندارند، اگرچه برخی ممکن است به زگیل تناسلی مبتلا شوند. در صورت مشاهده هرگونه برآمدگی یا ضایعات غیرعادی در آلت تناسلی، کیسه بیضه یا مقعد به پزشک مراجعه کنید.

برخی از گونه های HPV می توانند باعث سرطان آلت تناسلی، مقعد و گلو در مردان شوند. برخی از مردان ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان های مرتبط با HPV باشند، از جمله مردانی که رابطه جنسی مقعدی دارند و مردانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.

سویه های ویروس پاپیلومای انسانی که باعث زگیل تناسلی می شوند با آنهایی که باعث سرطان می شوند یکسان نیستند.

ویروس پاپیلومای انسانی در زنان

تخمین زده می شود که ۸۰ درصد از زنان در طول زندگی خود حداقل به یک نوع HPV مبتلا می شوند. مانند مردان، بسیاری از زنان مبتلا به HPV هیچ علامتی ندارند و عفونت بدون ایجاد هیچ مشکلی از بین می رود.

برخی از زنان ممکن است متوجه شوند که زگیل تناسلی دارند که می تواند در داخل واژن، داخل یا اطراف مقعد و روی دهانه رحم یا فرج ظاهر شود.

در صورت مشاهده هرگونه برآمدگی یا رشد غیرقابل توضیح در ناحیه تناسلی خود یا اطراف آن، با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید.

برخی از گونه های HPV می توانند باعث سرطان دهانه رحم یا سرطان های واژن، مقعد یا گلو شوند. غربالگری منظم می تواند به تشخیص تغییرات مرتبط با سرطان دهانه رحم در زنان کمک کند. علاوه بر این، آزمایش‌های DNA روی سلول‌های دهانه رحم می‌توانند سویه‌های HPV مرتبط با سرطان‌های تناسلی را شناسایی کنند.

تست پاپ اسمیر

آزمون های ویروس پاپیلومای انسانی در زنان

آزمایش HPV در مردان و زنان متفاوت است.

زنان

دستورالعمل های به روز شده توصیه می کند که زنان اولین تست پاپ یا پاپ اسمیر خود را در سن ۲۱ سالگی بدون توجه به شروع فعالیت جنسی انجام دهند.

تست پاپ به طور منظم به شناسایی سلول های غیر طبیعی در زنان کمک می کند. اینها می توانند نشانه سرطان دهانه رحم یا سایر مشکلات مرتبط با HPV باشند.

زنان ۲۱ تا ۲۹ ساله باید هر سه سال یکبار آزمایش پاپ اسمیر بدهند. زنان از سن ۳۰ تا ۶۵ سالگی باید یکی از موارد زیر را انجام دهند:

  • هر سه سال یکبار آزمایش پاپ انجام دهید.
  • هر پنج سال یک بار آزمایش HPV دریافت کنید. انواع پرخطر HPV را غربالگری می کند.
  • هر پنج سال هر دو آزمون را با هم دریافت کنید. این به عنوان آزمایش مشترک شناخته می شود.

شایان ذکر است تست‌های مستقل بر تست‌های همزمان ترجیح داده می‌شوند.

اگر کمتر از ۳۰ سال سن دارید، در صورتی که نتایج پاپ شما غیرطبیعی باشد، پزشک یا متخصص زنان نیز ممکن است آزمایش HPV را درخواست کند.

حداقل ۱۴ گونه HPV وجود دارد که می تواند منجر به سرطان شود. اگر یکی از این گونه ها را دارید، ممکن است پزشک بخواهد شما را از نظر تغییرات دهانه رحم تحت نظر داشته باشد.

ممکن است نیاز به انجام آزمایش پاپ اسمیر بیشتر باشد. پزشک شما همچنین ممکن است یک روش پیگیری مانند کولپوسکوپی را درخواست کند.

تغییرات دهانه رحم که منجر به سرطان می شود اغلب سال ها طول می کشد تا ایجاد شود و عفونت های HPV اغلب خود به خود و بدون ایجاد سرطان از بین می روند. ممکن است بخواهید به جای درمان سلول های غیرطبیعی یا پیش سرطانی، یک دوره انتظار مراقبه را دنبال کنید.

مردان

توجه به این نکته مهم است که آزمایش DNA HPV فقط برای تشخیص HPV در زنان در دسترس است. در حال حاضر هیچ آزمایش تایید شده برای تشخیص HPV در مردان وجود ندارد.

به گفته منابع معتبر ، غربالگری معمول برای سرطان مقعد، گلو یا آلت تناسلی در مردان در حال حاضر توصیه نمی شود.

برخی از پزشکان ممکن است تست پاپ مقعدی را برای مردانی انجام دهند که خطر ابتلا به سرطان مقعد را افزایش می دهند. این شامل مردانی می شود که رابطه جنسی مقعدی دریافت می کنند و مردان مبتلا به HIV.

درمان ویروس پاپیلومای انسانی

درمان ویروس پاپیلومای انسانی

اکثر موارد  ویروس پاپیلومای انسانی خود به خود از بین می روند، بنابراین هیچ درمانی برای خود عفونت وجود ندارد. درعوض، پزشک احتمالاً می‌خواهد شما را برای آزمایش مجدد در یک سال بخواهد تا ببیند آیا عفونت HPV ادامه دارد یا خیر و آیا تغییرات سلولی ایجاد شده است که نیاز به پیگیری بیشتر دارد یا خیر.

زگیل تناسلی را می توان با داروهای تجویزی، سوزاندن با جریان الکتریکی و یا کرایوتراپی (انجماد با نیتروژن مایع) درمان کرد. اما، خلاص شدن از شر زگیل های فیزیکی، خود ویروس را درمان نمی کند و زگیل ها ممکن است برگردند.

سلول های پیش سرطانی ممکن است از طریق یک روش کوتاه که در مطب پزشک شما انجام می شود، برداشته شوند. سرطان هایی که از HPV ایجاد می شوند ممکن است با روش هایی مانند شیمی درمانی، پرتودرمانی یا جراحی درمان شوند. گاهی اوقات ممکن است از چندین روش استفاده شود.

در حال حاضر هیچ درمان طبیعی با پشتیبانی پزشکی برای عفونت HPV وجود ندارد.

غربالگری معمول برای HPV و سرطان دهانه رحم برای شناسایی، نظارت و درمان مشکلات سلامتی که ممکن است از عفونت HPV ایجاد شود، مهم است. گزینه های درمانی ویروس پاپیلومای انسانی را بررسی کنید.

چگونه می توان HPV گرفت؟

هر کسی که تماس جنسی پوست به پوست داشته باشد در معرض خطر ابتلا به عفونت HPV است. سایر عواملی که ممکن است فردی را در معرض خطر ابتلا به عفونت ویروس پاپیلومای انسانی قرار دهد عبارتند از:

  • افزایش تعداد شرکای جنسی
  • رابطه جنسی محافظت نشده واژینال، دهانی یا مقعدی
  • یک سیستم ایمنی ضعیف
  • داشتن شریک جنسی مبتلا به HPV

اگر مبتلا به یک نوع پرخطر HPV هستید، برخی عوامل می توانند احتمال ادامه عفونت و تبدیل شدن به سرطان را افزایش دهند:

  • یک سیستم ایمنی ضعیف
  • داشتن سایر بیماری های مقاربتی مانند سوزاک، کلامیدیا و هرپس سیمپلکس
  • التهاب مزمن
  • داشتن فرزند زیاد (سرطان دهانه رحم)
  • استفاده از داروهای ضد بارداری خوراکی برای مدت طولانی (سرطان دهانه رحم)
  • استفاده از محصولات تنباکو (سرطان دهان یا گلو)
  • دریافت رابطه جنسی مقعدی (سرطان مقعد)

پیشگیری از HPV

ساده ترین راه برای جلوگیری از HPV استفاده از کاندوم و انجام رابطه جنسی ایمن است.

علاوه بر این، واکسن Gardasil 9 برای پیشگیری از زگیل تناسلی و سرطان های ناشی از HPV در دسترس است. این واکسن می تواند در برابر ۹ نوع HPV که با سرطان یا زگیل تناسلی مرتبط است محافظت کند.

مرکز کنترل بیماری های امریکا واکسن HPV را برای پسران و دختران ۱۱ یا ۱۲ ساله توصیه می کند. دو دوز از واکسن با فاصله حداقل شش ماه تزریق می شود. زنان و مردان ۱۵ تا ۲۶ ساله نیز می توانند طبق برنامه سه دوز واکسینه شوند.

علاوه بر این، افراد بین ۲۷ تا ۴۵ سال که قبلاً برای HPV واکسینه نشده‌اند، اکنون واجد شرایط برای واکسیناسیون با Gardasil 9 هستند.

برای جلوگیری از مشکلات بهداشتی مرتبط با HPV، حتماً معاینات بهداشتی، غربالگری و آزمایش پاپ اسمیر را به طور منظم انجام دهید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مزایا و معایب واکسیناسیون HPV به ادامه مطلب مراجعه کنید.

HPV و بارداری

HPV و بارداری

ابتلا به HPV شانس باردار شدن شما را کاهش نمی دهد. اگر باردار هستید و HPV دارید، ممکن است بخواهید درمان را تا پس از زایمان به تعویق بیندازید. با این حال، در برخی موارد، عفونت HPV می تواند عوارضی ایجاد کند.

تغییرات هورمونی که در دوران بارداری رخ می دهد ممکن است باعث رشد زگیل تناسلی و در برخی موارد این زگیل ها خونریزی کنند. اگر زگیل تناسلی گسترده باشد، ممکن است زایمان واژینال را دشوار کند.

هنگامی که زگیل تناسلی کانال زایمان را مسدود می کند، ممکن است نیاز به سزارین باشد.

در موارد نادر، یک زن مبتلا به HPV می تواند آن را به نوزاد خود منتقل کند. هنگامی که این اتفاق می افتد، یک بیماری نادر اما جدی به نام پاپیلوماتوز تنفسی عود کننده ممکن است رخ دهد. در این شرایط، کودکان در مجاری هوایی خود رشدهای مرتبط با HPV ایجاد می کنند.

تغییرات دهانه رحم هنوز هم ممکن است در دوران بارداری رخ دهد، بنابراین باید برنامه ریزی کنید که غربالگری معمول سرطان دهانه رحم و HPV را در دوران بارداری ادامه دهید.

حقایق و آمار ویروس پاپیلومای انسانی

در اینجا چند واقعیت و آمار اضافی در مورد عفونت HPV آورده شده است:

  • مرکز کنترل بیماری ها تخمین می زند که ۷۹ میلیون آمریکایی HPV دارند. اکثر این افراد در اواخر نوجوانی یا اوایل ۲۰ سالگی هستند.
  • تخمین زده می شود که هر سال حدود ۱۴ میلیون نفر از افراد امریکایی به تازگی به HPV مبتلا می شوند.
  • در ایالات متحده، HPV هر ساله باعث بیش از ۳۳۰۰۰ سرطان در مردان و زنان می شود.
  • تخمین زده می شود که ۹۵ درصد از سرطان های مقعد به دلیل عفونت HPV ایجاد می شوند. بیشتر این موارد توسط یک نوع HPV ایجاد می شود: HPV 16.
  • دو سویه ۱۶ و ۱۸ از HPV حداقل ۷۰ درصد از موارد سرطان دهانه رحم را تشکیل می دهند. واکسیناسیون می تواند از ابتلا به این گونه ها محافظت کند.
  • در سال ۲۰۰۶ اولین واکسیناسیون HPV توصیه شد. از آن زمان، کاهش ۶۴ درصدی در سویه های HPV تحت پوشش واکسن در دختران نوجوان در ایالات متحده مشاهده شده است.

 

برگرفته از مقاله:Everything you Need to Know About Human Papillomavirus Infection